Persoonlijk

Wie houdt de touwtjes van de poppen vast?

21 mei 2017

We spelen allemaal digitaal poppenkast

In het wereldwijde web; wie houdt de touwtjes van de poppen vast?

De bovenstaande zinnen komen uit het liedje Spiegelbeeld van Lange Frans en Glennis Grace.

Griezelig is het wel als je er bij stil staat. Ik zeg je heel eerlijk dat ik blij ben dat mijn kinderen volwassen zijn. Toen zij jong waren was er geen Facebook, Twitter of wat dan ook. Ze hadden geen eigen mobiele telefoon.

Ik denk dat ze eind lagere school een Nintendo hadden waar ze Mario Bros op speelden. Om het eerlijk te houden en ruzie te voorkomen moesten ze van mij een kookwekker zetten als ze gingen spelen. Als de kookwekker afliep mocht de ander op de Nintendo. Echt blij waren ze hier niet altijd mee: ja maar Mam, ik heb bijna level … uitgespeeld, mag ik nog heel even! 

Vanochtend stond ik te strijken en dacht nog er nog even verder over na. Toch was het er ook de invloed van andere kinderen, mijn oudste wilde toch ook wel graag t-shirts met een merkje of een spijkerbroek van een bepaald merk. Hij werd gepest omdat hij een bril, een beugel en flaporen had. Behalve beugelbekkie kreeg hij wel meer bijnamen.  Dit kind heeft zijn hele schoolleven het niet naar zijn zin gehad. Het lukte hem niet om de ‘goede’ mensen om zich heen te krijgen.

De jongste was een skater en die droeg alleen maar hele grote en wijde broeken en kleding. Die stond toch sterker in zijn schoenen, trok zich nergens ook maar iets van aan.  Hij is gedurende zijn middelbare schooltijd altijd zichzelf gebleven ondanks het commentaar van de meeste van zijn klasgenoten. Heel langzaam kreeg hij mensen om zich heen die hem in zijn waarde lieten en accepteerden dat hij was zoals hij was.

Het was voor beiden een les: hoe hou je je staande in een wereld die van alles van je vraagt?

Als moeder langs de zijlijn was het niet makkelijk om ze constant in ‘de gaten te houden’ Het heeft ze beiden gevormd tot de mensen die ze nu zijn. Al zeg ik eerlijk dat ik weet dat het bij beiden zijn invloed heeft gehad.

Ik weet best dat ik er ook niet aan had ontkomen, als er ook nog de invloed van social media was geweest. Ik had er dwars voor kunnen gaan liggen maar tegenhouden dat gaat niet, daarvoor is het te sterk.

Ik heb collega’s met kinderen in de pubertijd en als ik die verhalen hoor waaraan ze ”moeten” voldoen. Van zichzelf maar ook door de invloed van hun klasgenoten, vrienden en vriendinnen.

Ik vind het verschrikkelijk dat je leven wordt bepaald door social media, dat anderen schrijven wat ze van je vinden en hoe je er uit  ziet!

Dat je wordt beïnvloed door elk beeld wat wordt gedeeld.

Te dik! Elke hap voelt als een hap te veel. Superdun is het ideaalbeeld. Het ideaalbeeld is niet haalbaar maar ze rennen er achter aan. Je wordt er toch gek van, het is een wereld vol leugens. Je wordt geprikkeld en bestookt en het is niet eens je eigen keuze. Door de selfies en de filters totdat niemand je herkent. 

Je bent zo social maar niet sociaal

Ze krijgen steeds jonger te maken met de sociale media. Kinderen worden beïnvloed door de thuisomgeving, de schoolomgeving en de media. Via internet neemt de invloed van de sociale media steeds meer toe. Ze worden steeds meer gevormd of zelfs opgevoed door de media.

Als ouders heb je steeds minder invloed want ze laten je niet of nauwelijks meekijken met wat ze doen. Het wordt super moeilijk om ze te begeleiden, ze laten niet toe dat je ze helpt om te kijken of de informatie klopt of betrouwbaar is. Het is moeilijk voor ze om de informatie die ze binnenkrijgen te filteren of te verwerken tot hun eigen keuze, hun eigen mening of eigen gedrag.

Ze horen bij een groep, of ze willen bij een groep horen. De groep heeft invloed op hoe je je gedraagt, wat voor kleren je aantrekt, hoe je over dingen denkt, hoe je leeft enz.

En als er een positieve groep is er ook altijd een negatieve groep. Dat was het verschil bij mijn kinderen, de een zat in de negatieve groep en de ander in de sociale groep.

Als je bij de positieve hoort dan zit je goed, denk ik.  Die laten je trots zijn op iets wat je gedaan hebt en laten je goed voelen over jezelf. Zij accepteren dat sommige mensen die ‘anders’ zijn. Ze houden rekening met de gevoelens en veiligheid van anderen. Ze hebben normale omgangsmanieren en een normaal taalgebruik. Deze groep doet vaak mee met naschoolse activiteiten, doen aan sport of hebben een hobby.

Hoor je bij de negatieve groep dan is er een slechte invloed op elkaar en naar elkaar. Zij zijn het tegenovergestelde van een positieve groep. Ze zijn niet zo enthousiast over school en huiswerk, ze vinden het allemaal wel prima, ze pesten anderen en geven ze bijnamen.

Juist de dingen die ze in de problemen kunnen brengen proberen ze uit. Denken niet aan de gevolgen en helemaal niet wat dat met een ander kan doen. Ze zien iemand met ‘gezag’ (ouders/leraren) als de vijand en niet als iemand die ze juist wil helpen met de juiste keuzes te maken.

Beide groepen zitten op Facebook, Twitter enz. Maar ik denk dat je wel weet dat ook beide groepen hier heel anders mee omgaan.

Ik heb mijn best gedaan om mijn kinderen te laten zien dat ze beiden bijzonder zijn als mens  en ik heb altijd tegen ze gezegd: “vergeet nooit wat jou zo mooi maakt, zo uniek!


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge