Persoonlijk

Apache Tears

10 augustus 2017

Een foto van cowboylaarzen en de titel Apache Tears?

Waarschijnlijk denk je wat gaat zij nu vertellen en waar gaat deze post over?

Lees verder en wees niet bang, ik ga je geen cowboy- en indianenverhalen vertellen en zeker geen zielig verhaal.

Ok, misschien twee dingen die voor mij mijn gevoel verklaren waarom ik cowboys en indianen altijd zo bijzonder vind: toen ik jong was las ik heel graag de boeken van Karl May; Winnetou en Old Shatterhand. Wat me altijd is bij gebleven is het stuk over hoe ze bloedbroeders werden. Hoe ze allebei een sneetje maakten aan de binnenkant van hun pols en die op elkaar drukten zodat hun bloed zich vermengde en ze voor altijd bloedbroeders werden.

Super geromantiseerd maar goed als kind vond ik het zo’n mooi idee!

Verder keek ik altijd graag naar Rawhide, het was nog in zwart-wit, ja ik ben iets ouder dan de gemiddelde lezer denk ik maar het was de eerste serie waarin Clint Eastwood als acteur is begonnen. En heel eerlijk vond ik hem niet eens de leukste maar zijn baas Gil Favor. Later kwam ik erachter dat vele bekende acteurs zoals Dean Martin en Charles Bronson gastrollen hebben gehad in die serie. Maar toen wist ik nog niet wie dat dan wel waren.

Maar waar gaat deze post dan wel over? Nou eigenlijk gewoon over mijn hobby haken 🙂

Vier jaar geleden ben ik gaan haken, ik zocht iets om mijn gedachten te verdrijven en te ontspannen toen ik mantelzorger werd voor mijn moeder. Sinds 2015 woont ze in een tehuis en is de grootste zorg overgenomen door het tehuis. Maar nog steeds ben ik betrokken bij het wel en wee van mijn moeder. Misschien heb je bij op mijn pagina: WIE BEN IK al gelezen dat ze Lewy Body heeft. Dit is een combinatie van Parkinson en Dementie.

Ik schrijf niet zoveel over mijn moeder, omdat ik dat gewoon moeilijk vind. Bijna dagelijks is ze in mijn gedachten, soms figuurlijk, soms letterlijk omdat er altijd wel iets geregeld moet worden, omdat het tehuis belt dat ze weer is gevallen, dat ze steeds verder achteruit gaat en dat ze nu de palliatieve zorg in hebben gezet. Langzaam raak ik mijn moeder kwijt en dat is moeilijk.

Goed, ik ging vertellen over het haken en merk ik afdwaal. Ooit heb ik geleerd te haken op de lagere school. Ik heb daar een griezelige herinnering van eng katoen om mee te werken en een enge handwerkjuf. Omdat ik links ben had ze altijd moeite met het uitleggen van de haaksteken omdat de hele klas van rechts naar links haakte en ik van links naar rechts.

Toen ik begon met haken wist ik helemaal niet wat een stokje, halfstokje of een vaste was maar Google en You Tube hebben me veel geleerd. En mijn eigen doorzettingsvermogen heeft me geleerd dat als je echt iets wilt dat je het kan leren!

Ik haak eigenlijk van alles en nog wat maar ben er achtergekomen dat ik het liefste dekens haak. Omdat het een haakproject is wat ik kan doen als ik Netflix kijk en gewoon gedachteloos kan doen.

Mijn laatste plaid was deze:

Ik wil al heel lang een Navajo plaid haken. Bij het zoeken op Pinterest kwam ik heel veel patronen tegen. Moeilijke en makkelijke.

Maar uiteindelijk heb ik er een gekozen waar ik nu mee ben begonnen: Apache Tears. 

De naam “Apache Tear” komt uit een legende in 1870 van de Apache stam: ongeveer 75 Apaches en de Amerikaanse cavalerie vochten op een berg met uitzicht op wat nu Arizona is. In tegenstelling tot de nederlaag reden de Apache-strijders met hun paarden van de berg naar hun dood, in plaats van gedood te worden door de cavalerie. De vrouwen en families van de strijders huilde toen ze van de tragedie hoorden; Hun tranen veranderden in steen toen ze de grond raakten.

Dit is een foto van een gehaakt plaid met het patroon Apache Tears (bron Pinterest)

Als je meer wilt zien van dit patroon, kijk dan eens op Pinterest en zoek op Apache Tears, ze komen in vele kleuren voorbij.

Dit zijn de kleuren die ik heb gekozen voor het haken van mijn plaid.

Ik heb nog even te gaan voordat het een plaid is maar het is een makkelijke steek en ik vind het heerlijk om te doen. Je hoeft alleen de eerste rij te tellen en de rest gaat vanzelf.

En om toch nog even het sparen en besparen langs te laten komen, je kunt het echt zo duur maken als je zelf wilt. Regelmatig koop ik mijn haakwol bij de Wibra of de Zeeman en soms bestel ik het bij Wolplein of bij Echtstudio.

Het is maar net hoeveel ”zakgeld” ik heb op mijn eigen rekening en hoeveel geld ik wil uitgeven aan de haakwol. De meeste dingen die ik haak, geef ik weg als cadeau. Regelmatig hoor ik: waarom verkoop je het niet? Het is echt mooi en je kunt er geld mee verdienen.

Ik denk het niet en waarom niet? Voor mij zijn er twee redenen:

  1. ik moet dan gaan haken op verzoek en binnen een bepaalde tijd. dat is iets waar ik een gigantische hekel aan heb.
  2. de prijs die ik zou moeten rekenen,  want behalve voor de wol zou ik ook heel eerlijk, de uren die ik in een project steek in rekening moeten brengen.

Niemand werkt voor niets, dat weet ik.  Dan zijn de plaids niet meer te betalen zelfs al zou ik 10 euro per uur vragen. Ik geef ze liever weg aan iemand die speciaal voor mij is of ik hou ze gewoon lekker zelf!

Hebben jullie hobby’s? Het lijkt mij leuk om te weten te komen wat voor hobby’s’ jullie hebben.

Only registered users can comment.

  1. Jarenlang geen tijd genomen voor mijn hobby’s, maar het laatste jaar ben ik weer begonnen met lezen. Breien en haken ook geprobeerd, maar er nu nog geen rust voor gevonden. Nu het steeds opgeruimder wordt in huis en ons huis steeds meer “af” komt (ook een beetje verwaarloost afgelopen jaren), wil ik het naaien weer oppakken en heb daar erg veel zin in. Misschien daarna toch weer breien en haken proberen!
    Het is al wel een proces van jaren geweest hoor, begonnen met besparen, door met opruimen en vooral ruimen en dan nu het financieel beter is, begonnen met opknappen van het huis. Heerlijk! Je komt in een positieve spiraal terecht op allerlei vlakken en dus uiteindelijk ook meer rust om te doen wat je echt leuk vindt. Je leest het natuurlijk overal, maar om het zelf ook te ervaren is toch heel apart.

    1. Hallo Jacqueline,
      bedankt voor je reactie. Rust in je huis geeft rust in je hoofd zeg ik altijd. En dan ontstaat er ruimte voor andere dingen zoals hobby’s.
      Ik wens je heel veel plezier met het oppakken van je hobby(‘s)

      groetjes
      Tanja

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge